hhfiodv.nl | Peddelcup

Het Spanjaardsgat, gelegen aan de oude haven van Breda, is elk jaar weer het strijdtoneel voor de befaamde Peddelcup. Zoals deze cup is er maar één. Deze cup is niet in te delen in verschillende categorieën voorzien van een letter, vooraanstaand in het alfabet. Nee, dit is geen ordinaire volkssportbeker met grote oren, maar een uniek identificerend element in de huidige wildgroei van de verscheidene takken van sport.

De naam zegt het al: de Peddelcup is een zegeteken waarvoor zwaar moet worden gepeddeld. Zoals een exhibitionist zich zou uitdrukken: “de ballen moeten getoond worden”.

In een tweetal kano’s zal er vanaf een authentieke barboot een route door deze oude haven van Breda varen. U zult dit schouwspel mee maken vanaf het terras of het ponton, onder het genot van een verkoelende dorstlesser. Met als achtergrond het oude kasteel van Breda, wordt u een kans geboden om oude bekenden tegen te komen, nieuwe contacten te leggen of gewoon doelloos om u heen te staren.

Uiteraard kunt u zelf ook de kans omarmen om heldhaftig ten strijde te trekken en uzelf onsterfelijk te maken door een plaats te veroveren op de Cup of Fame; de Peddelcup

______________________________________________________________________________________

 

Waarde Bestuurder,

Ik zal me even voorstellen. Want ondanks dat ik zeker weet dat u me wel gezien hebt, weet ik evengoed dat u mij nog nooit hebt opgemerkt en dat terwijl iedereen op mij vertrouwt. Sterker nog, zonder mij was dit hele evenement nooit mogelijk. Ik ben die groene boot waarin iedereen gewapend met peddel strijd levert om de “befaamde” Peddelcup.

Een dag als deze is voor mij een echte ramp. In het begin wordt er nog wel een beetje normaal met mij omgegaan, maar de ellende begint als de eerste klooien/aspiranten/feuten (of hoe jullie die rukkers ook noemen) instappen.

Opgenaaid door de ouderejaars, die uiteraard aan de kant blijven staan, proberen ze mij, of een van mijn collega’s, om te krijgen. Hierbij wordt er aan alle kanten aan mij gerukt, alsof ik daarvoor gemaakt ben!

Als ik dan bestuurd wordt door een groepje vrouwen ga ik nog echt water maken ook, zodat ik weer aan de kant wordt getrokken en al het smerige singelwater uit kan kotsen.

En verwacht niet dat de organisatie ingrijpt. Nee hoor, natuurlijk niet, die staan met hun handen vol (links peuk, rechts bier) mee te genieten van de spartelende slachtoffers.

Dit grapje herhaald zich nog een paar keer en door het toenemende alcohol promillage worden er steeds kortere afstanden behaald en gaat het allemaal teeds moeizamer.

Maar dan komt mijn moment, de finale! Voor het eerst deze dag wordt er echt gestreden en (voorzover mogelijk) goed gepeddeld.

Dan kan men mij weer elegant zien snijden door het Bredaasche singelwater. In de afgelopen 19 edities heb ik 16 keer de winnaar door het circuit geloodst, toch iets om trots op te zijn.

Moe en met een gemengd gevoel trekt de organisatie mij voor de laatste keer op het droge, eindelijk rust. Terwijl in de Spinola het feest nog lang doorgaat hijg ik na. 364 dagen om bij te komen.

 

Met Bredaasche groet,

Uw boot

______________________________________________________________________________________